Formowanie charakteru
Wykaże to bliżej jeszcze szczegółowa analiza mechanizmu tych procesów, którą zajmiemy się później. Nie mogą one więc być mieszane ze sobą. Niemniej jednak istnieją liczne nici, wiążące te dwa rodzaje procesów, ich źródła i ich produkty. Ciekawość i zainteresowanie, będąc ważnym źródłem uczenia się, nie tkwią w samej tylko intelektualnej sferze, lecz zawierają w sobie pierwiastki uczuciowe i pragnieniowe. Na odwrót, Wiedza i umiejętności zdobyte przez uczenie się rozszerzają i zmieniają zainteresowania, wpływając tym samym na sferę uczuciowo-pragnieniową. Wydatne ćwiczenie nie jest z reguły możliwe bez siły woli. I na odwrót, sprawności i nawyki zdobyte przez długotrwałe ćwiczenie formują postępowanie człowieka, przyczyniając się. w ten sposób do tworzenia jego charakteru1. Z tych powodów można mówić o wychowaniu także w zaznaczonym poprzednio ujęciu szerokim. Trzeba z kolei uświadomić sobie, że gdy - odrzuciwszy szereg postulowanych ograniczeń - nada się pojęciu wychowania tak szeroki zakres, to zdaje się wracać sygnalizowane już przez nas niebezpieczeństwo.